Vroeger, toen ik stoeide met mijn broertje en ik kon het niet winnen, deed ik alsof ik heel veel pijn had als hij bovenop lag. Dan ging ik schreeuwen of roepen dat ik pijn had en dan schrok hij en ging hij van me af. Daarna ging ik de tegenaanval in en versloeg ik hem alsnog. Het nadeel was altijd dat hij kwaad werd, en dat wanneer ik het nog een keer deed (een paar dagen later) hij er niet meer intrapte. De piraten komen gaat over dit fenomeen, of toch niet helemaal...
Tom woont in een dorpje aan de zee. Iedere dag staat hij op de uitkijk om te kijken of de piraten komen. Op een heuveltje zit hij dan rustig te lezen en kijkt in een ooghoek of er een gigantisch piratenschip komt. Op een dag komt er een schip en hij raakt in paniek, want dit kunnen wel eens de piraten zijn.
Hij springt op en rent naar het dorp met zijn bel en schreeuwt: "De piraten komen!!!" Iedereen verstopt zich voor de piraten. Na een tijdje komen de dorpelingen er achter dat er helemaal geen piratenschip is. Iedere keer leggen ze Tom uit waarom het desbetreffende schip geen piratenschip is, maar wat nou als hij toch iedere keer denkt dat er een piratenschip komt? De bevolking gelooft hem na een aantal keer niet meer... maar wat nou als er ineens wél een piratenschip is...?
De piraten komen is een prachtig boek geschreven door John Condon en getekend door Matt Hunt. De platen zijn grappig, het verhaal is onverwacht grappig en er zit een mooie moraal in. Echt een boek voor stoere jongens die houden van verstoppen, spelletjes en een piratenschip willen herkennen.
