Als je recensie-exemplaren binnenkrijgt, dan heb je altijd een eerste oordeel. Soms krijg je exemplaren binnen; die zien er zo "in-jouw-straatje" uit, dat je ze meteen leest. Sommige exemplaren lees je meteen, omdat dit van een schrijver is, die je heel erg fijn vindt. Maar sommigen blijven op de plank liggen. Juist hierin zitten vaak de pareltjes. De onverwachte boeken, die ineens waanzinnig zijn! Oma Tineke was zo'n boek. We zijn eigenlijk nog niet in aanraking gekomen met Ronnie van Veen en de voorkant zag eruit als een dertien in een dozijn schoolboekje. Wel prachtig geïllustreerd, maar er zijn weinig boeken tegenwoordig waar dit niet meer zo is. Kortom, ik pakte het boekje en ging zitten in mijn woonkamer, omdat ik te vroeg was voor de metro, maar te laat om iets groters op te pakken.

En wat heb ik gelachen zeg. In mijn eentje op de bank in Vlaardingen. Ik heb in tijden niet meer zo gelachen om een boek. Allereerst het korte verhaal aan het begin. Oma is 66 geworden en krijgt voor haar verjaardag panterlaarsjes (wat al fantastisch is!). Ze zit aan haar theetafel met haar kleindochter Puck en Puck vertelt over school. Over de letters die ze leren en over het rekenen dat ze leren. Als Puck aan oma vraagt of zij nog weet hoe je de "m" schrijft, doet oma in de lucht maar wat. Puck laat zien hoe de "m" echt moet en vertelt, dat als je niet meer weet hoe je de "m" moet schrijven, je terug naar school. En zo gaat oma op een ochtend terug naar school. Naar de klas van juf Sterre. De lieve juf Sterre, die altijd ieders verjaardag moet vieren. Als oma met zakjes chips de klas rondgaat, blijkt dat ook juf Sterre vindt dat ze moet blijven. En zo beleeft Oma Tineke het ene na het andere bizarre verhaal op de school van Puck.

We zijn een aantal keer op de uitgeverij van Luitingh-Sijthoff geweest. Daar hebben we ook eens gesproken met de uitgever zelf: Thille Dop. Zij zei iets in de trant van: "We verkopen boeken leuk zijn voor kinderen, maar die ouders willen kopen." Een slimme opmerking voor een commerciële uitgeverij. Dit is bij Oma Tineke duidelijk het geval. Slimme humor van Oma Tineke en leuke details worden afgewisseld met bizarre situaties waarin kinderen zich helemaal kunnen verliezen.

Zo is er bijvoorbeeld een verhaal van Oma Tineke die vastzit op de wc met een poepkroon op haar hoofd (Ja, je verzint het niet). Of een knappe dokter die langskomt, waar de juf helemaal verliefd op is, een ouderwetse rekenmethode van Oma Tineke die lijkt te werken (heel grappig om dit tijdens een rekenles met de kinderen uit te proberen!) en nog vele andere bizarre verhalen. Van piranha's tot t-rexen en van slootdolfijnen tot eenhoorns. Ze komen allemaal voorbij. En het is bijzonder grappig en slim geschreven.

Kortom, vanwege dit slimme doch supergrappige boek, wil ik dat iedereen dit leest en voorleest in de klas. Het sluit prachtig aan bij de belevingswereld van kinderen, maar ook bij die van de voorlezers. En het is bizar, bizar grappig. Ook de Nederlandse taal zorgt voor veel hilariteit. Natuurlijk is humor heel erg persoonsgebonden, maar ik ben verkocht. Ik zal hier niet teveel over weggeven, ga het alsjeblieft kopen en lezen. Want op basisschool de Blobvis zijn zelfs oma's niet veilig! Vandaar dat ik dit een topdossier vind!