Whodunnit's worden ook in de kinderboekenwereld steeds meer toegevoegd. Zo zijn er steeds meer escapeboeken waarin je moet onderzoeken wie het gedaan heeft, maar ook echt moordmysteries. Denk dan bijvoorbeeld aan de Swifts. De laatste tijd merk ik dat het een bepaalde trend begint te worden. In Anna Woltz' nieuwste boek, De eerste Alix, zit ook een hoofdpersoon die een moord moet oplossen. De grootste verrassing dit jaar vond ik toch wel de nieuwste Nevermoor: Zilverling, waarin we zelfs in een magische wereld een moord moeten oplossen. Ik ben dus de laatste tijd wel gewend om achter de dader te komen, maar wat als ik écht helemaal zelf een moord moet oplossen? Zonder verhaal, met alleen het bewijsmateriaal. Lukt het me dan ook?
In Jij bent de detective (wat ik al een zeer activerende naam vond als detective), moet je dus zelf een moord oplossen. Je moet de moord oplossen van een schrijver die niet heel erg geliefd is. Een onaangename man genaamd Roy Peterson, die altijd maar dronken was, maar daardoor wel een aantal geniale boeken schreef. Volgens de kenners dan. Het rare is dat hij in een kamer vol met mensen heel stil dood is gegaan. Hij leek wel gewoon in slaap te zijn gevallen. Alle mensen zijn met een brief gelokt naar het huis en dat is al interessant. Zeker als één van die zeven mensen het niet overleeft.
Je leest als tweede detective de verhoren en ziet het plaats delict. Roy Peterson is niet heel erg geliefd, maar al snel kom je op het spoor van een andere moord die is gepleegd in het huis van een baron. En een actrice die ook in de vriendengroep zat die nu bij elkaar kwam. Al snel kom je er achter dat de actrice is overleden aan een overdosis cocaïne en je vindt een doosje waar cocaïne in heeft gezeten in de zak van de baron. Toch is het een moeilijke zaak, want hoe kan je iemand vermoorden in een kamer vol met mensen?
Ik heb mijn beste nadenkhoofd opgezet en toch is het mij niet gelukt dit te ontcijferen. Ik zou dus een waardeloze detective zijn. Gelukkig ben ik een goede Leesdetective (al zeg ik het zelf) en heb ik zeker een oordeel over dit boek. Allereerst moet ik zeggen dat na alles opgeschreven te hebben en ook gekeken te hebben of er puzzelachtige aanwijzingen zouden zijn, was het voor mij niet helemaal duidelijk wat ik nu moest doen. Moest ik dus alleen afgaan op de getuigenverklaringen, of zouden de getuigenverklaringen lezen al voldoende zijn? Natuurlijk kun je een pad maken van de gebeurtenissen in de huizen, maar voor mij was het net te abstract.
Toch heb ik me erg vermaakt om alles te lezen en de sfeer te proeven. Een toxische sfeer en je weet dat er velen zijn die verdacht worden. Je denkt continu: Zou hij/ zij het echt gedaan hebben? Toch kwamen mijn escaperoom-ervaringen even omhoog. Als de puzzel te groot is of te onduidelijk is, heb je vaak geen idee waar het heen zal gaan. Wellicht zou een pagina die je wat meer aan de hand neemt en overzicht schept niet misstaan. Verder vind ik het concept enorm leuk en denk ik dat dit erg kan aanslaan bij veel kinderen (12+). Juist omdat "doen" iets is wat werkt. Daarom zou ik dit boek zeker op iedere middelbare school aanraden. En wie weet zullen er kinderen zijn die dit mysterie wel konden oplossen.
