In Vlissingen staat een standbeeld dat ik ontzettend graag wilde zien. Ik heb een aandoening en dat is dat ik graag in iedere gemeente wil hebben gelopen. Dus Vlissingen stond er zeker ook op en mijn wandelmaatje en ik zijn dus van Middelburg naar Vlissingen gelopen voor dit standbeeld en voor het afvinken van de gemeente Vlissingen. 's Ochtends toen we het hotel uitkwamen regende het pijpenstelen. We hadden een tocht van 20 - 25 kilometer staan en we hebben hem gelukkig in kunnen korten, wat resulteerde dat we kilometers lang langs een snelweg richting Vlissingen liepen met het regen in de bilnaad. Toen we in het grijze regenachtige Vlissingen aankwamen, wilden we eerst een droog heenkomen en gingen we dus eten. Later liepen we naar het standbeeld van Michiel de Ruyter. Net als de hele tocht een treurig standbeeld dat door velen al verguisd was, maar toch heb ik hem gezien. Michiel de Ruyter! Dus een boek over deze zeeheld kon ik zeker niet weerstaan. Wellicht is dat minder treurig dan bovenstaande ervaring. (Natuurlijk is dat, want Marte Jongbloed heeft het geschreven)
We volgen in dit verhaal Pieter. En Pieter wil niets liever dan werken op het vasteland. Als zijn tante vindt dat hij te weinig oplevert, stuurt ze hem aan boord bij admiraal de Ruyter. Op zee vindt Pieter het verschrikkelijk, maar toch krijgt hij meer mee dan wat de bedoeling is. Hij ziet de gebroeders de Witt aan boord komen en praten met Michiel de Ruyter en hij voelt heel veel goed aan. Nog voor ze naar Engeland gaan varen, komen Pieter en zijn vriend Govert in aanraking met Reijnier en Arend. Zij hebben de pik op vooral Govert en Pieter wil niet over zich heen laten lopen. Als Arend tijdens de storm een touw losmaakt waar Govert net aan sjort, breekt Govert zijn neus. Pieter loopt op hem af en slaat hem vol op zijn gezicht. Welke straf krijgt Pieter hiervoor?
Marte Jongbloed heeft natuurlijk de laatste tijd zich heel erg gefocust op historische kinderboeken. Denk aan 1300 bommen in 13 minuten, gevaarlijk water en gevangen in de stad. Dit zorgt voor een hele toffe ontwikkeling, namelijk dat je ook echt bij ieder thema een boek kunt voorlezen. Heb je het dus in de klas over de Tweede Wereldoorlog, dan is 1300 bommen in 13 minuten geweldig, maar een thema later ga je terug naar de 17e eeuw, dan is Waar blijft de admiraal heel tof. De historische waarde blijft groots en blijft grotendeels bewaard. Dat maakt het boek ook heel erg interessant.
Echter miste ik bij dit boek toch een beetje de spanning die Reijnier en Arend meebrengen. Er komt niet echt een apotheose met deze twee onruststokers, de ontwikkeling blijft een beetje uit. Zeker bij Reijnier. Dit stukje spanning wordt ruim ondervangen door de zeeslagen, maar ook die maken de personages niet echt uit eerste hand mee. Persoonlijk vond ik dat jammer. Toch blijft de connectie tussen Michiel de Ruyter en Pieter heel erg sterk en ook het stukje gevoel wat Pieter heeft en ook knap wordt omschreven, zal me altijd bijblijven. Juist omdat dit voor mij best herkenbaar is.
Uiteindelijk zijn dit toch de boeken die je als leerkracht graag in de klas wil hebben. Het is een kort verhaal, het is snel, er is veel actie en gekoppeld aan een WO-thema. Het inleven in een reis op zee, het voeren van een zeeslag en ook de strubbelingen van de 17e eeuw komen knap naar voren. Al met al is Waar blijft de admiraal een perfect boek om lekker weg te dromen bij de oorlog tegen de Engelsen.