Er zijn behoorlijk wat dingen waar ik duidelijk voor in de wieg ben gelegd: praten voor een groot publiek, gezellig zijn, grappen maken (ook al zijn ze soms ronduit slecht), vriendschappen sluiten - noem maar op. Vissen hoort daar absoluut niet bij. Al van kleins af aan ben ik er hopeloos slecht in. Ooit was vissen ineens een enorme rage en moest in Pernis iedereen een hengel hebben. Dus ik ook. Met zo’n onhandig ding, een zak brood en eindeloos geduld zat ik uren aan een karpermeertje. Het resultaat: twee piepkleine visjes. Toen ik ontdekte dat ik ook nog het haakje uit die vis moest halen, was ik helemaal klaar. Dat vond ik misschien nog wel het ergst van alles. Gelukkig is de visser in dit boek een stuk stoerder dan ik, of valt dat eigenlijk ook wel mee?

Bij een verkeersongeluk zijn er vaak twee slachtoffers, maar het moment waarop Pom en Siem elkaar ontmoeten, kun je nauwelijks een ongeluk noemen. Het gaat bijna mis wanneer de vader van Pom de vader van Siem bijna aanrijdt. Pom schrikt enorm, Siem stapt uit om te helpen, en zo ontstaat er iets bijzonders. Ze worden vrienden, want - zoals het boek zo mooi zegt - “om vrienden te worden, hoef je het alleen maar te zijn.”

Niet veel later ontdekken Pom en Siem dat de visvrouw uit de winkel moet stoppen, omdat de visser het niet langer de moeite waard vindt om te vissen op zijn favoriete plek. Dat kan natuurlijk niet zomaar gebeuren. Pom bedenkt daarom een plan. Een spannend plan. Een plan met niets minder dan… macaroni.

Toen iedereen ons kwijt was is een bijzonder boek van Wouter Klootwijk. Op het eerste gezicht lijkt het een boek voor jonge, beginnende lezers, maar onder die toegankelijke laag zitten prachtige diepere betekenissen verstopt. Zinnen als “om vrienden te worden, hoef je het alleen maar te zijn” nodigen uit tot gesprekken en zetten aan tot nadenken.

Het verhaal voelt bijna als een bundel korte avonturen waarin Pom en Siem samen allerlei dingen meemaken. Uiteindelijk komt alles samen in een groter probleem dat opgelost moet worden. Daarbij blijken hun eerdere ervaringen onverwacht belangrijk.

Kortom, Toen iedereen ons kwijt was is een kleurrijk en warm boek, met boeiende illustraties van Esther Leeuwrik. Het is een ode aan creatief denken en aan het vinden van verrassende oplossingen. Vriendschap staat centraal: ook als het soms schuurt tussen Pom en Siem, voel je aan alles dat ze het fijn vinden om samen te zijn, zeker wanneer ze dingen doen die eigenlijk nét niet mogen.