Vorig jaar was ik op bezoek in Londen en omstreken om samen met mijn vriendin en ouders Engeland te verkennen. Als Leesdetective is de vakantie natuurlijk niet geslaagd als er geen enkele boekwinkel wordt aangedaan. In een klein dorpje in de Cotswolds ging ik een boekwinkeltje binnen, waar mijn oog al snel viel op een serie Usborne Adventure Gamebooks. Ik besloot om er twee exemplaren van te kopen. Bij de kassa kreeg ik een stoffen zakje met een potloodje en twee dobbelstenen bij het boek geleverd, wat duidelijk maakte dat geluk een flinke rol zou spelen in het voltooien van deze boeken. Inmiddels heb ik met de serie kennis gemaakt en is mij duidelijk dat het geluk in ieder geval niet aan mijn kant stond.
In het eerste deel van de serie, genaamd League of Legends, start je avontuur in Morrowstone. Het was ooit een welvarende stad, maar inmiddels is het leeg en verlaten. Alleen schimmige figuren laten zich nog in de straten zien terwijl andere inwoners hun deuren ferm dichthouden. Eén van de schimmige figuren ben jij zelf. Als dief ben je lid van de League, waarvan één van de belangrijkste regels is dat je steelt van degene die het kunnen missen. Het verhaal start met een klus die op het eerste gezicht routine is, maar al snel gaat het fout. Je maat wordt betrapt en het is aan jou om te beslissen wat je doet: ingrijpen, vluchten, of misschien nog wel iets anders?
Net zoals bij meerdere gameboeken, leidt elke beslissing je naar een andere bladzijde. Wat ik nog niet heb meegemaakt bij de gameboeken in Nederland, is dat deze bladzijdes je vervolgens regelmatig vragen om met de dobbelstenen te gooien. Een slechte worp pakt vaak slecht uit (soms desastreus) terwijl een goede worp je een beloning kan opleveren. Als je in een gevecht komt, zul je ook moeten dobbelen. Je kunt hierbij kiezen. Je gooit altijd met twee dobbelstenen. Denk je meer dan 7 te gooien en je slaagt, dan breng je 1 schade toe. Gok je hoger dan negen te gooien, dan breng je 3 schade toe. Hoeveel schade je krijgt wanneer je te laag gooit, hangt af van je tegenstander. Bij teveel schade leg je het loodje en begin je opnieuw.
De praktijk heeft mij geleerd dat het nog knap lastig is om consistent 7 of meer te gooien met twee dobbelstenen. De kans dat je 7 of hoger gooit, is een kleine 60%. Zou moeten lukken dus, maar in de praktijk viel het mij vies tegen. Het kostte mij zeker 8 pogingen om eens wat verder in het verhaal te geraken. Het idee van de dobbelstenen is dus tof, maar het succespercentage had wat mij betreft wat hoger mogen liggen.
Het boek is qua verhaal goed te behappen en ook voor groep 8-leerlingen die aanleg hebben voor de Engelse taal goed te doen. De keuzes die je maakt sturen je echt een andere kant op, wat het interessant maakt om het verhaal meerdere keren te lezen/spelen. Gaat het fout, dan moet je weer opnieuw beginnen. Wat dat betreft is het een vermakelijk gameboek, maar wel voor de gelukkige werpers.
