Met scholen heb ik soms wel een haat-liefde verhouding. Op mijn basisschool heb ik het nooit naar mijn zin gehad, terwijl ik heel erg goed ging op de middelbare. Tegelijkertijd heb ik als leerkracht vaak het idee dat we kinderen opsluiten in een lokaal met 29 leeftijdsgenoten en we ze eigenlijk weinig meer leren waar de leerlingen echt iets aan hebben. We leren ze lezen en omgaan met de taal, wat ik heel erg waardevol vind, maar anderzijds zijn er ook zoveel doelen die we nooit meer nodig hebben in het dagelijks leven. Dus een boek over een nieuw soort onderwijs wilde ik natuurlijk wel lezen. Tot ik er achter kwam wat de inhoud was van deze school. 

Als Kees binnenkomt, is het al mis. Hij ziet allemaal bedden staan en krijgt een nummer. Alsof dat niet het gekste is, komt er een meisje al generaal uitleg geven. Pieter komt al snel in de problemen als de directeur zijn praatje gaat doen. Omdat Pieter de hik krijgt, krijgt hij al snel strafpunten. Zijn vriend Pieter krijgt al snel toppunten en wordt al snel één van de beste van de klas. Kees niet. Hij krijgt allerlei opdrachten die niet zo fijn zijn. Kees moet corvee doen, samen met andere kinderen met veel strafpunten. Hij moet vechten met kinderen uit hogere jaren en wordt gebruikt als aas voor een wolf. Als ze met de Kerst weer naar huis mogen, staat Kees voor een belangrijke keus. Moet hij het thuis vertellen, of moet hij zwijgen. Want zwijgen is goud.

Weg met die school is geschreven door Marijn Backer, die een ervaren schrijver is. Je merkt aan alles dat de harde stijl, maar toch ook het liefdevolle van Kees heel erg fijn zijn om te lezen. In Weg met die school lees je vanuit Kees wat de bedoeling is van de school. Ook Kees wordt heel snel wantrouwend naar het systeem om kinderen weg te zetten in rankings die gebaseerd zijn op dieren. Kees ziet dit met lede ogen aan. Het is gissen wat Marijn Backer met dit boek wilde bereiken. Is het een dystopie om ons te waarschuwen voor extreemrechtse idealen in het onderwijs? Een aanklacht naar de meldingsplicht voor linkse leerkrachten en dat hij daarom vertelt welke consequenties een school heeft op basis  van hiërarchie? Kortom: het blijft je nog wel bij.

De schrijfstijl van Backer zorgt er wel voor dat je aan je boek vastgekleefd blijft. Ook de spanning van wat Kees allemaal zal overkomen blijft je erg bij, met als hoogtepunt toch wel de wolvenproef. De spanning en de donkere kilte van de nacht, weet Backer goed te vatten. Op scholen waar wij workshops geven, kwam dit boek bij meerdere klassen eruit. Wellicht door de titel en de prachtige illustraties van Sophie Pluim. Kortom, wil je meer lezen over een controversiële school waarin hiërarchie belangrijk is, of je verbazen over een hele vreemde school, dan is Weg met die school jouw boek!