Bordspelletjes vind ik geweldig om te doen. Cluedo is zo'n echte lekkere klassieker. Wie heeft het gedaan, met wat en in welke kamer. Het concept is supersimpel en de uitvoering altijd interessant. Maar wat nou als daar een dieren- of fabelvariant van zou komen? Wie zou dan wat hebben gedaan met wat? De wolf met zijn klauw in het bos? Of de mus met het vergif in de boom? In ieder geval biedt Azboeka met de nieuwe reeks "Een beestachtige dierendetective" daar wat meer in, want de vraag zal zijn: heeft de vos, de kip vermoord in het hok met zijn mond? 

Detective Das en Daskat leiden het onderzoek naar de vermoorde kip, maar na wat mond-op-mondbeademing komt de kip weer tot leven. Het enige probleem is dat ze zich niets meer herinneren kan van het voorval en ze is zo dom als het achtereind van een varken (wat vrij moeilijk is te geloven). Dus moeten Das en Daskat op onderzoek uit. Ondertussen schopt de kip stennis door letterlijk een knuppel in het hoenderhok te gooien. Ze vertelt dat de eigenaresse de kippen niet verwent als ze ze meenemen, maar in de soep doet. Dit levert protesten op en ook de honden van Dina Arling dreigen met een oorlog. Kunnen Das en Daskat in deze hectiek de moeilijke zaak oplossen?

Het recht van een roofdier is met recht een mooie tweede uitgave te noemen in de reeks beestachtige verhalen. Ik ben zelf zo stom geweest om het tweede boek als eerste te lezen en merkte dat er al wat dunne lijntjes lopen tussen de twee verhalen. De whodunnit is mooi opgebouwd en de afleidingen zorgen ervoor dat je echt geen idee hebt wie het heeft gedaan. Starobinets (de schrijfster) lijkt er plezier in te hebben om je continu op het verkeerde spoor te zetten. De dader was voor mij moeilijk te ontrafelen. Toch kreeg je op een gegeven moment wel een vermoeden, maar dat is voor een ervaren lezer als ik (en een hele grote liefhebber van whodunnits) toch wel verrassend te noemen. 

Dan zijn er ook nog de prachtige illustraties van Marie Muravski, waardoor het verhaal nog meer gaat leven. Het verhaal is echt een prachtige opmaat voor kinderen die na het leven van een loser of Dogman aan een wat uitdagender boek toe zijn. Het boek is niet te dik en erg vermakelijk. Het is ook doorspekt met wat bizarre humor over soepkippen en varkenskarbonaadjes. Daar lusten de honden geen brood van. Dat maakt het een vlot te lezen boek en daarom ook echt wel heel erg fijn. Kortom, het is er weer één voor op vele lijstjes!