Ze bijten, ze kwijlen en ze blaffen naar je als ze het niet met je eens zijn. Ik heb het niet over schoonmoeders, maar over natuurlijk honden. Honden zijn er in allerlei gedaanten en varianten. Zo heb je hele grote honden waar je niet omheen kan, maar ook kleinere honden waar je bijna over struikelt. Maar al deze honden hebben één ding gemeen, ze moeten met mensen overweg kunnen. De meesten kunnen dat en zijn trouw en lief, maar er zijn ook een aantal (letterlijk) angstaanjagende honden. En als zij dus die angst hebben aangejaagd, dan kom je daar dus bijna niet van af. Net als bij Nathalie Depoorter, die ook door middel van dit boek van haar hondenangst probeert af te komen.

Een Hondenleven is in principe een informatief boek, maar je wordt meegenomen in de gedachte van Nathalie Depoorter. Zij vindt veel honden echt niet leuk en schrijft dan ook in beginsel dat honden verschrikkelijke beesten zijn en hun baasjes ook. Wanneer Barbara van Rheenen zich er mee gaat bemoeien, komen ze er al snel achter dat honden eigenlijk hele lieve dieren zijn, mits ze goed opgevoed zijn en goede baasjes hebben.

Het boek neemt je mee langs allerlei weetjes over honden, zoals hoe je ze moet verzorgen, welke soorten honden er zijn, maar ook hoe je van je hondenangst af zou kunnen komen. Al met al zorgt het ervoor dat Een hondenleven best veel vertelt over honden en het houden van honden. De schrijfstijl van Nathalie Depoorter maakt het tot een grappig geheel en ook haar beslommeringen over honden gecombineerd met de opgewekte visie over honden van Barbara van Rheenen, maken het boek tot een fijn leesbaar boek. 

Daar komt ook wel meteen mijn probleem van het boek. Daar waar veel informatieboeken heel droge kost zijn, daar is Een Hondenleven wel redelijk chaotisch. Het "van-de-hak-op-de-tak-gevoel" is voor mij wel echt van aanwezig. Dat maakt de toegankelijkheid en de drempel voor kinderen wellicht lager, maar als je echt informatie nodig hebt, vind ik het net te karig. Neem bijvoorbeeld een top 5 waarin eigenlijk 8 suggesties worden gedaan of de afwisseling in verschillende delen, die voor mij niet echt verschillend zijn. Hoewel het hoofdstuk over het omgaan met angsten en gedachten wel weer heel erg sterk waren. 

Laten we wel zijn, ik hou van informatieboeken die qua taal net anders zijn dan andere boeken. Neem bijvoorbeeld "Ik houd mijn spreekbeurt over de anaconda" of "Op zoek naar de waarheid." Daarin neemt de schrijver ook een bepaalde literaire vrijheid, maar de kaders blijven duidelijk. Een hondenleven is dus zeker een titel om mee te nemen in jouw schoolbibliotheek, omdat het je laat zien wat de angsten zijn omtrent honden, maar ook wat er leuk is aan honden. En dat kan ik als hondenliefhebber (en sorry, maar kattennegatieveling), alleen maar waarderen.