De wolf is de laatste tijd een heel ding aan het worden. De vraag is natuurlijk hoe het gaat met de wolven in Nederland. Waar komen al die aanvallen vandaan? In het boek Dit boek is vóór de wolf schrijft Bibi Dumon Tak al uitgebreid over waarom de wolf juist zo goed is voor Nederland. Het op een natuurlijke manier controleren van de overbevolking van herten en zwijnen is zo'n voorbeeld van een voordeel. De laatste tijd zien we nog steeds een tendens dat wolven moeten worden afgeschoten, maar is het wel de schuld van de wolven dat zij toenadering zoeken? Of doen wij als mensen ook veel dingen fout? Daar schrijft Liesbeth Rosendaal in haar nieuwe boek over. En dit boek schrijft het verhaal niet alleen vanuit een mensenkind, maar ook vanuit een wolvenvrouwtje. 

Het wolvenvrouwtje zoekt een geschikte plek om zich te vestigen. Wellicht kan ze hier in dit mooie bosrijke gebied wel een mooie plek vinden voor haar en haar nieuwe roedel vinden. Dus gaat ze op pad. Hongerig als ze is kan ze net op tijd een lekker haasje vinden. Met het haasje in haar bek, ruikt ze ineens nog veel meer vlees en een mensenman. Als de mensenman dichterbij komt, hapt ze naar hem, want haar eigen hapje wil ze wel houden natuurlijk. 

Kik heeft net haar spreekbeurt gehouden waarin ze heeft verteld dat ze al een keer een wolf heeft gezien. Helaas heeft Kik dit niet, maar de vraag werd gesteld door Jay. En Kik kan Jay totaal niet uitstaan. De spreekbeurt ging over verschillende vogels en als vogelaar kon ze dan ook niet anders dan dat onderwerp kiezen. Maar dan stapelen de problemen zich op voor Kik. Haar vaders willen graag naar Amsterdam om daar te gaan wonen en als Kik iets wil doen om de dieren in het bos te helpen, wordt dat de grond in gestampt door kranten en boswachters. Zeker als ze erachter komt dat er wel hele rare manieren zijn om dieren te lokken om die op de foto te zetten.

De Wolf en ik is een van de eerste verhalen die Liesbeth Rosendaal heeft geschreven. Na geholpen te hebben aan de prachtige bundels Toen het oorlog was en Het begon met Peper, is dit nu een fictief verhaal met een belangrijke les erin verwerkt. Het bijzondere van De wolf en ik zit hem in de interessante perspectiefwisselingen. Het perspectief van de wolf is interessant, omdat wij voor het eerst in het hoofd van een wolf konden kruipen. Ook zien we daardoor ongeveer het reilen en zijlen van een wolf en dat iedere aanraking met een wolf vaak het begin is van iets wat wij als mens verkeerd hebben gedaan. Zowel Liesbeth Rosendaal als Bibi Dumon Tak zijn daar helder in. Wolven zijn banger voor mensen, dan andersom. 

Naast dat dit een pamflet is voor het behoud van de wolf, is het boek ook nog een supergoed verhaal. Ook het verhaal van Kik en de verhuizing naar Amsterdam en de botsing met haar vaders, is erg herkenbaar voor kinderen van deze leeftijd. Het op het randje zitten van je groot voelen, maar toch nog kind willen zijn, komen in de struggels van Kik terug. Ook de relatie met de vriendin van Kik wordt goed beschreven in het boek. Kortom, Liesbeth Rosendaal heeft na haar succesvolle informatieve boeken ook een geweldig verhaal geschreven. Een verhaal dat iedereen zou moeten lezen.