Van ieder jong diertje wordt je natuurlijk ontzettend blij. Of het nu kleine eendjes zijn, kleine varkentjes of kleine lammetjes, ze dartelen, ze spelen, ze zijn klein en onhandig. Toch zijn er geen dichtbundels geschreven over babymuggetjes. En dat is ook logisch, want die prikken en zijn niet zo schattig. Goed ik dwaal af. Pim Lammers wijdt niet zijn hele nieuwe gedichtenbundel aan de babygeitjes. Maar de vraag is, mag je wel zwartdenken? Mag je denken aan dingen die mis kunnen gaan? Uiteindelijk kun je je altijd realiseren dat er babygeitjes bestaan. 

Eindelijk is hij hier! Een nieuwe dichtbundel van Pim Lammers. Na het grote succes van "ik denk dat ik ontvoerd ben," zijn wij blij dat Pim Lammers doet waar hij echt goed in is: goede gedichten schrijven. Wat mooi is, is dat het rauw is en herkenbaar is voor veel kinderen. De dichtbundel gaat niet over vage dingen als de zee, of over concepten, maar over dingen die echt kunnen gebeuren en die dus kunnen troosten. 

Daar waar "ik denk dat ik ontvoerd ben" iets meer de nadruk legt op identiteit of beginnende seksualiteit (waarvoor hij ook zeker door ons geroemd is), legt ben je vergeten dat babygeitjes bestaan, meer de nadruk op het troostende en helende gedeelte van de problemen. Een aantal gedichten steken er persoonlijk bij mij bovenuit. 

Wat interessant is dat er dus ook gedichten in staan, voor wat nu speelt. Mannelijkheid bijvoorbeeld. Dit komt terug in "Alles is anders" waarin vaders besproken worden. "Je vader is niet de sterkste man ter wereld" begint dit mee. Maar voor mij is het beeld van een vader die kikkers van de weg haalt in plaats van ze te overrijden met een grote auto ook het beeld van "mannelijkheid." Hij lost het probleem op door met liefde de kikkers van de weg te halen. En dit zijn nog maar voorbeelden van thema's die Lammers behandeld.

Uiteindelijk draait het om één ding: voor alles is een oplossing als we maar rekening houden met elkaar. Een gedachte die mij raakt, maar die ook verweven is in de bundel. Wat ontzettend knap als je zoveel verschillende gedichten schrijft. Met humor, rauwheid en realiteitszin, durft Pim Lammers dit te portretteren. Uiteindelijk is dit een dichtbundel die op iedere school en eigenlijk door iedereen gelezen moet worden. Ik zal het daarom ook zoveel mogelijk cadeau doen, dat is iets wat ik afspreek, want we hebben allemaal wel eens de woorden nodig: "ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?" Alleen daarom al is dit een topdossier!